Leksykon powieści szpiegowskiej

Daniel Silva – „Posłaniec”

Daniel Silva „Posłaniec”[1]

Jak zacząć budować relacje z człowiekiem, który ma wszystko? Jest miliarderem, jednym z najbogatszych ludzi na świecie, ma kontakty z królami, politykami, artystami. Do tego ma bardzo wyraźne poglądy (których raczej nie da się zmienić, bo jest ortodoksyjnym muzułmaninem) i jest kolekcjonerem sztuki. W jego otoczeniu roi się od pięknych kobiet i profesjonalnych ochroniarzy. Nie działają na niego ani pieniądze, ani ideologia. Szantaż ani inna forma przymusu też nie daje żadnych rokowań. No może ego? Ale to tylko wtedy, kiedy uda się wymyśleć coś naprawdę specjalnego.

Danielowi Silvie się udało. Wpadł na połączenie nieznanego wcześniej obrazu Van Gogha i pięknej kobiety. Do tego kompromitacja jednego z zaufanych współpracowników – i w otoczeniu miliardera powstaje luka, w którą udaje się wprowadzić agenta (a raczej agentkę).

Powieść Silvy to historia budowy fałszywej tożsamości dla kobiety, która ma przeniknąć do bardzo groźnej organizacji terrorystycznej. A zarazem opowieść o tym, jak dalece profesjonalni oficerowie Mossadu (nie bardzo wiadomo dlaczego w powieści nazywanego Biurem, a nie Instytutem) czują się związani odpowiedzialnością za losy swojego agenta, a także jak bardzo będą walczyć o jego odzyskanie w przypadku dekonspiracji.

W swoich działaniach posługują się niekiedy ciekawymi gadżetami, a także technikami obserwacji, które powinny zmylić nawet najbardziej profesjonalnego zawodowca. Niestety chwilami dominują typowe dla powieści szybkiej akcji uproszczenia, dzięki którym pojedynczy bohater okazuje się sprawniejszy od na przykład amerykańskiej Secret Service (nie bardzo wiadomo dlaczego w powieści nazywanej BOR-em).

W trakcie czytania książki przychodzą do głowy klimaty z „Małej doboszki” Johna Le Carrego i z dokumentów opowiadających o akcjach izraelskiego wywiadu wobec Czarnego Września, po zamordowaniu izraelskich sportowców w trakcie Olimpiady w Monachium w 1972 roku. Ale celem terrorystów u Daniela Silvy nie są sportowcy, tylko Watykan, który okazuje się zinfiltrowany przez fanatyków zwerbowanych przez muzułmańskiego intelektualistę.

„Posłaniec” to kolejny tom z cyklu opowiadającego o losach Gabriela Allona, odpowiednika Jamesa Bonda w izraelskim wywiadzie. Przy okazji próba analizy fundamentalistycznych poglądów islamskich na kulturę i politykę Zachodu. Zdarzenia w kolejnych latach od wydania książki pokazują na ile udana.

[1] Przekład Aleksandra Górska, Wydawnictwo MUZA SA, Warszawa 2007, str. 412;

Ostatnia modyfikacja: Maj 12, 2018